تبلیغات
من یک یهودی ام . . . אני יהודי - كنگره ششم و هفتم
 
من یک یهودی ام . . . אני יהודי
من فقط یك یهودی هستم . . . فقط همین . . .
درباره وبلاگ


من یک یهودی ام . . .
سالهاست یهودی ام . . .
من یک یهودی ایرانی هستم و در ایران آزادانه زندگی می کنم . به اعتقاد من صهیونیسم هرگز مساوی یهود نبوده است ، بلکه این یهود بوده است که مورد سواستفاده صهیونیسم قرار گرفته است .
صهیونیسم برای برای ترساندن یهودیان اروپا ، هلوکاست را به راه انداخته است . هلوکاست هم می تواند واقعیت داشته باشد و هم نه . اما چیزی که مشخص است این است که هلوکاست برای ترساندن یهودیانی طراحی شده بود که نمی خواستند اروپا را ترک کنند .
به نظر من مردم دو دسته هستند . یا طرفدار صهیونیسم و یا مخالف آن و این هیچ ربطی به مذهب افراد ندارد . همانطور که مسیحیان صهیونیسم در اسرائیل فعالیت می کنند ، مسلمانان صهیونیسم هم در آنجا فعالیت دارند .
من اینجا آمده ام که از انسانیت دفاع کنم . انسانیتی که در مکتب صهیونیسم جایی ندارد . زمانی با کشتن یهودیان به دنبال اهداف خود بوده و زمانی با کشتن مسلمانان .
من یک یهودی ایرانی آزاد هستم . این وبسایت صرفا جهت معرفی صهیونیسم ، اهداف آن و عملکرد موافقان و مخالفان آن ایجاد شده است و به سوالات دینی به هیچ عنوان پاسخ نمی دهم .
تمام رفرنس های مطالب انگلیسی ، بر اساس ترجمه فارسی نوشته شده اند .

I am a Jew…
For years, I am a Jew…
I am an Iranian Jew and live freely in Iran. I believe Judaism is not equal to Zionism at all, though it has already been exploited by Zionists. The Holocaust may be true or not true. The fact is that Zionists made the Holocaust to scare Jews who didn’t want leave the land of Europe.
I believe there are two groups of people in the world: Pro-Zionism or Anti-Zionism. This classification has nothing to do with religion. Some Muslims, as well as Christian Zionists, are Israeli citizens and represented in Israel's population.
I am here to defend the humanity that has no place in “Zionism doctrine”. Zionists, if necessary, not only kill the Jews, but also the Muslims to achieve their goals.
I am a free Iranian Jew.
This website merely has been created to introduce Zionism, its goals, and to evaluate the performance of its advocates and opponents, not to answer religious questions of the readers.
(All referral sources in the footnotes have been translated into Persian)



به دوستان ایرانی پیشنهاد می کنم این لینک را هم مطالعه نمایند .
http://www.yahoood.ir/post/32

مدیر وبلاگ : یهودی ایرانی
نویسندگان
یکشنبه 26 شهریور 1391 :: نویسنده : یهودی ایرانی

کنگره ششم
از ۲۳ تا ۲۸ اوت ۱۹۰۳ در شهر پازل و با مشاركت ۵۹۲ نماینده برگزار شد. در این كنگره بود كه تصمیم نهایی مبنی بر دو سالانه كردن كنگره ی صهیونیست ها برای مدتی طولانی گرفته شد. كنگره ی ششم آخرین كنگره بود كه هرتزل در آن حضور یافت زیرا وی در سال بعد (۱۹۰۴) درگذشت .

برای بنیان گذار صهیونیزم سیاسی ، كنگره ی ششم پرتلاطم ترین كنگره بود، چه در حالی كه مجوز بین المللی مورد نظر هرتزل دور از دسترس بود، مشكلات یهودی ها به خصوص پس از وقایع « كیشینیف » در بهار همان سال بالا گرفت .

هرتزل در نطق افتتاحیه اظهار داشت : صهیونیزم وجود خارجی ندارد و نخواهد داشت ، و تنها خدعه ای است برای زمینه سازی جهت انتقال یهود به فلسطین ، ولی همگان باید خوب توجه كنند، كه این خدعه مبنای سیاسی و قومی دارد.

وی با ناكامی به دلیل به دست نیافتن به مجوز بین المللی ، به طرح انگلیسی « العریش » روی آورد ولی خیلی زود متوجه شد كه این طرح آمال و آرزوهایش را برآورده نمی كند. هرتزل به دلیل ملاقات با « فون بلیهفه » وزیر كشور روسیه با انتقاد شدید صهیونیست های روسیه روبه رو شد، زیرا آنان بلیهفه را مسوول مستقیم حوادث كیشینیف می دانستند. با این حال وی با بلیهفه در مورد گسترش ‍ مهاجرت یهودیان مخالف دولت روسیه به فلسطین به توافق دست یافت .

بیشترین وقت كنگره را « طرح اوگاندا » گرفت و مناقشات و مشاجرات لفظی حادی در این خصوص میان شركت كنندگان بروز كرد. در این طرح ، انگلیس پیشنهاد انتقال موقت یهودیان به اوگاندا را داده بود تا بعدها و در شرایط مناسب به فلسطین انتقال یابند.
گروهی از شركت كنندگان در كنگره ی ششم با طرح مذكور موافقت و گروهی دیگر آن را رد كردند و اعضای اتحادیه « صهیونیست های صهیون » به رهبری « یحیل جلونوف » (۱۹۱۸-۱۸۶۳) كه اكثرا اهل روسیه بودند، هرتزل را به خیانت متهم و تهدید به انشعاب نمودند و حتی محل برگزاری كنگره را ترك كردند اما متعاقب درخواست هرتزل از آنان مبنی بر بازگشت به منظور جلوگیری از ویرانی صهیونیزم مراجعت نمودند.

در رای گیری كه به عمل آمد ۲۹۵ نفر به طرح اوگاندا رای موافق ، ۱۷۸ نفر رای مخالف و ۹۸ نفر رای ممتنع دادند. از این رو مقرر شد به منظور بررسی اوضاع اوگاندا هیئتی به این كشور اعزام گردد. مناقشات درباره ی طرح اوگاندا، طرح « فرانتس ‍ اوپنهایمر » (۱۹۴۳-۱۸۶۴) را برای ساخت شهرك های تعاونی یهودی نشین ، تحت الشعاع قرار داد. البته این طرح چند سال بعد و دقیقا در سال ۱۹۱۱ در « مرج ابن عامر » به مورد اجرا گذاشته شد. در این كنگره تصمیم به تاسیس شركت انگلو - فلسطین (anglo palesting company ) به عنوان شاخه ی صندوق یهودی اسكان ، گرفته شد. همچنین هرتزل با وجود فعالیت های روزافزون به ویژه از سوی صهیونیست های روسیه و اروپای شرقی ، یك بار دیگر به سمت ریاست سازمان صهیونیستی برگزیده شد.

ب ) دوره ولفسون (۱۹۱۱ - ۱۹۰۵)
در این دوره به وضوح شاهد فاصله گرفتن صهیونیست ها از راه و رسم هرتزل هستیم . پس از مرگ او در سال (۱۹۰۴)، سازمان صهیونیستی با بحران رهبری رو به رو شد و علت آن تا حدود زیادی به شیوه ی كاری منحصر به فرد هرتزل ، رفتار متكبرانه و تسلط او بر مؤ سسه ها و دستگاه های مركزی سازمان بر می گردد. این امر تبعات نامطلوبی بر ولفسون در پی داشت و در حالی كه ولفسون خط مشی هرتزل را به ارث می برد اما به لحاظ شخصیتی فاقد اهلیت لازم بود.

بالاتر از آن و با وجود این كه ارتباط و تماس های دیپلماتیك هرتزل به بن بست رسیده بود، ولفسون همچنان به این روش هرتزل معتقد بود. در این دوره مناقشات میان مذهب گرایان ، لائیك ها و طرفداران خط مشی سیاسی هرتزل (معتقدان به اولویت دریافت مجوز) و صهیونیست های عمل گرا (
طرفداران اولویت انتقال یهودیان به فلسطین ) بالا گرفت .

در خصوص این طرح اوگاندا و نتایج مترتب بر آن ، اختلاف نظر بین « صهیونیست های صهیون » و « منطقه گرایان » كه با تاسیس دولت یهودی در هر منطقه ای رضایت داشتند، ادامه یافت . اجمالا، دوره ی ریاست ولفسون بر سازمان صهیونیستی همراه انشعابات داخلی ، گروه بندی های ایدئولوژیك و پیدایش خط مشی تازه ای برای فعالیت صهیونیست ها، چه در عرصه سیاسی (صهیونیزم تلفیقی ) و چه در زمینه ی اسكان مهاجران یهودی (صهیونیزم عملی ) بود.



▪ كنگره ی هفتم
این كنگره از ۲۷ جولای تا ۲ اوت ۱۹۰۵ درشهر پازل و با حضور ۴۹۷ نماینده برگزار شد. در مراسم افتتاحیه ماكس نوردو كه پس از مرگ هرتزل ریاست سازمان صهیونیستی را عهده دار شده بود، از زحمات و خدمات او تجلیل به عمل آورد.

پس از نطق افتتاحیه ، بحث جنجال برانگیزی میان حاضرین درباره طرح اوگاندا آغاز شد و به دنبال ارایه گزارش هیئت اعزامی مبنی بر مناسب نبودن این كشور برای اسكان یهودیان ، طرح یاد شده با مخالفت بیشتری رو به رو شد. بنابراین كنگره با اكثریت آرا این طرح را نپذیرفت و این امر سبب شد كه عده ای از مدافعان طرح به رهبری « اسراییل زانگویل » (۱۹۲۶-۱۸۶۴) سازمان صهیونیستی را ترك كنند و « جمعیت منطقه ای یهود » را تشكیل دهند اما این جمعیت زیاد دوام نیافت . از سوی دیگر  « اوتو واربورگ » (۱۹۳۷-۱۸۷۱) با ارایه طرح « سیاست نفوذ اقتصادی » و تاكید براهمیت پیروی برنامه ریزی شده از این سیاست در كار سازمان صهیونیستی ، تفكر « عمل گرایانه » در كنگره را تقویت كرد و بدین سان تصمیم گرفته شد كه این طرح را فورا و بدون این كه منتظر دریافت مجوز بین المللی باشند، به اجرا درآورند و در این راستا اساسنامه صندوق یهودی اسكان اصلاح گردید. در حقیقت عمل گرایان پیروز میدان شدند.

در جریان كنگره ی هفتم تصمیمات زیر گرفته شد:
۱) عدم مشاركت صهیونیست ها در هیچ یك از فعالیت های اسكان یهودیان در خارج از فلسطین ؛
۲)رد قاطع طرح اوگاندا؛
۳)تقویت و تحكیم پایه های كانون صهیونیستی در فلسطین و ادامه تحركات دیپلماتیك و سیاسی بر اساس ‍ یك طرح هماهنگ شده و خودداری از مشاركت در اسكان بی برنامه ی یهود كه توسط « دوستداران صهیون » انجام می پذیرفت .

از آن جا كه نوردو ریاست سازمان صهیونیست را نپذیرفت و كنگره در مورد یك ریاست سه گانه به توافق نرسید، ولفسون به عنوان رییس كمیته اجرایی برگزیده شد و وی عملا نقش رییس سازمان را بر عهده گرفت . از این رو مقر سازمان از وین (محل اقامت هرتزل ) به كلن (محل اقامت ولفسون ) انتقال یافت .





نوع مطلب : تشکیل سازمان صهیونیستی، 
برچسب ها : كیشینیف، العریش، فون بلیهفه، طرح اوگاندا، یحیل جلونوف، فرانتس ‍ اوپنهایمر، ولفسون،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

yaahooodi001@yahoo.com